سوم ژوئیه، تصویری روشن از پیروزی آرمان عدالت و آزادی بر فاشیسم مذهبی و دسیسههای استعماری است. روزی که فرشتهٔ آزادی به پرواز درآمد و اهریمن استبداد به خاک افتاد.
امروز در تقارنی شگفتانگیز بیست و سومین سالروز این پیروزی در حالی برگزار میشود که در نقطهٔ مقابل، رژیم ولایت فقیه لاشهٔ گندیدهٔ خامنهای را پس از ماهها پنهانکاری با ترس و لرز به خیابانها آورده است.
در ۱۷ ژوئن ۱۳۸۲، خامنهای ضحاک میخواست با اتکا به دلارهای نفتی و زدوبندهای بینالمللی، دفتر مقاومت و پایداری را برای همیشه ببندد اما ۳ ژوئیه به روز شکست خفتبار سیاست همسویی با دژخیم بدل شد. در آن روز تاریخی رهبر مقاومت، در توصیف این پیروزی شگرف گفت: «پیام این روز برای همه جویندگان، کوشندگان و مجاهدان آزادی ایران این است که هر کس در راه آرمان حق خودش پایداری و مقاومت کند، ماندنی و پیروز است و آنکه خودش را فدا میکند و برای آرمانش قربانی میدهد، دلها و قلبها را فتح میکند. ۳ژوئیه، روز غلیان عشقها و عاطفهها و نثار آنها به مقاومت و سمبل آن مریم رجوی بود».
امروز، ۲۳سال پس از آن سرفصل تاریخی، پیام مسعود رجوی بهتر فهم میشود. روزی که مقاومت ایران، در اوج اعتلا و مشروعیت، لاشهٔ ضحاک در پستوی «مصلی» و نظام ولایت در تلاطم غائلهٔ خبرگان و دولت و سپاه وارفته، در وحشت از وقوع یک زلزلهٔ سیاسی بنیانکن دستوپا میزند. کار بهجایی رسیده که کامران غضنفری، عضو مجلس دستچین خامنهای، با اشاره به پزشکیان و قالیباف، به صراحت میگوید: «برخی میخواهند که تجمعات را تعطیل کرده و مردم را به خانههایشان بفرستند و این شروع یک شبهکودتای سیاسی علیه رهبری نظام است».
رژیمی که روزی خیال تمامکش کردن مقاومت را در سر میپروراند، اکنون در باتلاق انزوا و تضادهای لاعلاج درونی فرو رفته و پولهای نفتی و ارعاب خیابانی نتوانست مانع تکثیر و گسترش شعلههای مقاومت گردد.
این تکثیر و گسترش را در سخنرانی شخصیتهای برجستهٔ جهان در گردهمایی جهانی ایران آزاد که در چهل و پنجمین سالروز مقاومت انقلابی در پاریس برگزار شد بسیار شنیدهایم.
در این برنامه خانم اینگرید بتانکور کاندیدای پیشین ریاستجمهوری کلمبیا گفت:
«ما تنها راهحل موجود برای بحران ایران را در اختیار داریم. نیرو، سازمان، تعهد، ارزشها و اصول دموکراتیک که ما ازش دفاع میکنیم و در آن شریک هستیم ولی مهمتر از همه، بحث بر سر مشروعیت است... مریم رجوی همچنین کانونهایشورشی و همچنین جوانان، زنان، مردان، دانشجویان با همه اینها هست که ایران تغییر خواهد کرد. چون این نیروی واقعی برای تغییر است و به همین دلیل رژیم از شما میترسد».
