۳۱سال پیش در چنین روزی رهبر مقاومت در سیامین سالروز تأسیس سازمان مجاهدین خلق گفت: «نسل حنیف ققنوسوار دوباره از خاکستر خودش چندباره، هفتباره و هفتاد باره از خاکستر خودش زنده شد... و خوشا مجاهدینی که شصتمین سالگرد را جشن میگیرند، در آن روز بیشتر و بیشتر روشن خواهد شد، برای تاریخ و برای خلق و میهن که ماندگار و پابرجا که بود؟».
۳۰سال بعد در هفتم مرداد ۱۴۰۴ شهید سربهدار اکبر دانشورکار، پس از شهادت مجاهدان قهرمان بهروز احسانی و مهدی حسنی، خطاب به آنان نوشت: «همرزمان خوبم میدانید پرچمی که در دستان محمد حنیفنژاد بود و دست به دست به دستان شما رسید که بر زمین نیفتاده و اکنون در دستان من است...» .
امروز در شصت و یکمین سال حیات پرافتخار مجاهدین، محمدجواد وفاییثانی، زیر حکم اعدام، از زندان وکیلآباد مشهد نوشت: «همیشه فکر میکنم اگر حنیف و یارانش این سازمان را تأسیس نمیکردند و ریشههای آن را با خون خود آبیاری نمیکردند امروز مردم ایران چه داشتند. خدا را شکر میکنم که من هم بر شاخههای سبز این درخت جوانه زدم... امروز که بیش از شصت سال از آغاز این رویش میگذرد، این درخت ریشه دوانده و جنگلی شدهایم که هیچ زمستان و هیچ تبری نمیتواند آن را نابود یا خاموش کند. هر بار که سر ما را قطع کردند دوباره و چند باره روییدیم و تکثیر شدیم».
در آغاز شصت و دومین سال حیات پرافتخار مجاهدین، شاهد شکوفایی و گسترش نسلی هستیم که از میدانهای تیر و اتاقهای شکنجه و از زیر مهیبترین بمبارانها و دسیسههای استعماری و ارتجاعی ققنوسوار پرکشیده و نشان دادند که «ماندگار و پابرجا که بود»!
بیعلت نیست که این استمرار تاریخی، کارگزاران ولایت بحرانزدهٔ آخوندی را بهشدت هراسان کرده و از راهپیمایی رزمی کانونهای شورشی در کرج بهخود میپیچند و مدیرکل بنیاد رژیم در خراسان رضوی، ضمن اعتراف به گسترش مجاهدین در میان نسل جوان میگوید: «شناخت چهره واقعی (مجاهدین) نیاز امروز جامعه و ضرورتی برای نسل امروز است».
این سخن، اعتراف به شکست کامل بیش از ۴۵ سال شیطانسازی، سرکوب و توطئه در مهار نسلهای جدید است.
در همین ایام دیدیم که چگونه بذر ۶۱ ساله در ۶۱عملیات ضداختناق و صدها پراتیک انقلابی در شهرهای میهن منتشر شد. نمود بارز این شکوفایی و بالندگی در نامههای حماسی قهرمانان سرموضع در کشتارگاه قزلحصار و زندانهای اوین و یزد و... جاری است.
این تصاویر بهروشنی نشان میدهد منطق بالندگی مقاومت، از یک شجرهٔ پاکیزه و پایدار مایه میگیرد و تبرهای دیکتاتوری موروثی در برابر این جنگل جاری کند و بیاثر شدهاند.
