همزمان با سالروز حماسه پرشکوه مجاهدان اشرف در ۱۰ شهریور ۱۳۹۲ و چهلمین روز اعدام قهرمان شورشی مهدی خانکی، منطق پایداری و تسلیمناپذیری مجاهدین بار دیگر در برابر نظام قتلعام قد علم میکند.
در آن روز، مالکی نخستوزیر دستنشانده عراق در همدستی با مزدوران جنایتکار خامنهای به سرکردگی دژخیم قاسم سلیمانی و مأموران نیروی تروریستی قدس، تهاجمی وحشیانه را علیه ۱۰۰ مجاهد بیدفاع سازماندهی کردند که به شهادت ۵۲ مجاهد خلق و گروگانگیری ۷ تن دیگر منجر گردید.
خامنهای ملعون گمان میکرد با حذف لشکر فدایی اشرف، مجاهدین را کمرشکن کرده و بقای نظامش را تضمین میکند اما درخشش ستارگان «کهکشان زهره» چشمها را خیره کرد و جوشش آن خونهای پاک، روح پایداری و تسلیمناپذیری اشرف را در شریان جامعه تزریق نمود.
روزی که سرکردگان سپاه و قدارهبندان بیت خامنهای جشن پیروزی پایان اشرف را میگرفتند، رهبر مقاومت با صدای بلند اعلام کرد: «یک، دو، سه، صد... هزار اشرف میسازیم» و به این ترتیب پایداری و مقاومت اشرف را در جای جای میهن پیوند زد و اشرف در رزم شورشگران تکثیر گردید.
امروز آن حماسه، نه فقط در شهرها بلکه در زندانهای سراسر کشور به زیباترین شکل تکرار میشود. یکی از آخرین نمونههای درخشان این پایداری، خروش مجاهد شهید مهدی خانکی است که پس از ماهها شکنجه، در بیدادگاه، چشم در چشم دژخیم ایستاد و با فریاد «درود بر مریم و مسعود رجوی» جلاد را میخکوب کرد.
پیش از او نیز فرمانده وحید بنیعامریان و یاران سربهدارش با اقتدا به کهکشان اشرف، چوبههای دار فاشیسم دینی را به سخره گرفتند. وحید پیش از اعدام، در وصیتنامهای حماسی، آرزوی دژخیمان برای شکستن پایداری و ارادهٔ زندانیان مجاهد را بهسخره گرفت و نوشت: «حال که ولیفقیه جنایتکار در وحشت از قیامهای آتشین خلق، کمر به اعدام کانونهای شورشی بسته است، خطاب به مأموران کثیف اطلاعات و دژخیمان جنایتکار که در تمام دوران بازجویی و در بیدادگاه، در حسرت اعلام برائت من از سازمان و راه و رسم پرافتخار مجاهدین بودند و ماندند، همصدا با بهروز، مهدی و مثل همه سربداران ۶۷ اعلام میکنم: اگر بهای زنده ماندن، دست شستن از نام مجاهد خلق است، پس ننگ بر این زندگی! این از آن شما باد!».
پویا قبادی نیز پس از ابلاغ حکم اعدام نوشت: «کوهها بجنبند از جایم تکان نخواهم خورد و در راه آزادی خلق و عمل به مسئولیت انسانیم تا آخرین لحظه خواهم جنگید».
این امتداد تاریخی و بیعت نسلها، راز ماندگاری شورشگران و درماندگی نظامیست که نفسهایش به شمارش افتاده است. خون آن قهرمانان امروز در قامت کانونهای شورشی با صدها عملیات اختناقشکن و فریاد نسل برانداز، در ایران و جهان جاریست.
