در آستانه سالروز قیام آتشین آبان ۹۸، بحرانهای فزایندهٔ اقتصادی و اجتماعی در پیوند با شعله‌های فروزان خشم مردم، ارکان نظام را به لرزه درآورده است.
اعترافات هراس‌آلود امامان ریایی جمعه و کارشناسان حکومتی نشان می‌دهد که کابوس تکرار خیزش‌های مردمی و نفوذ پیام آگاهی‌بخش کانون‌های شورشی در میان جوانان، تمامی لایه‌های امنیتی و سیاسی نظام را در وحشت فرو برده است.
آخوند همدانی در نمایش جمعه کرج ضمن اعتراف به ناکامی دستگاههای عریض و طویل شیطان‌سازی و تبلیغاتی نظام می‌گوید:
«چند هفته است دارم تذکر می‌دهم. چون می‌بینم که چه سرمایه‌گذاری گسترده‌یی کردند که جامعه را در مواقع خاص دچار جنگ ادراکی و شناختی بکنند... برای ورودی‌های قلب خودتان که چشم و گوش شماست، نگهبان بگذارید...».
آخوند پوراندخت نیز در نمایش جمعهٔ زابل با شیوه‌ای بزدلانه خواستار جاسوسی همگانی و مراقبت محله به محله برای مقابله با جوانان انقلابی شد و گفت: «از این به بعد باید مواظب باشیم به هر آدمی که به شما می‌رسه باید مشکوک باشید؛ این را سریع اطلاع بدهید. اگر یه جایی خانه‌یی رفت و آمدهای مشکوکی دارند، افراد ناشناسی می‌آیند تو محلات شما، باید سریع گزارش داده شود».
از سوی دیگر، افشای چرخهٔ باطل سرکوب و ناتوانی نظام در برابر فوران خشم مردم، حتی در اظهارات کارشناسان حکومتی نیز دیده می‌شود.
حسین راغفر، کارشناس اقتصادی رژیم در این باره می‌گوید:
«این زخمی که به روح مردم وارد شده را سیستم ساخته و بعد وقتی که مردم اعتراض می‌کنند سرکوبش می‌کند، چه اتفاقی می‌افتد؟ وقتی شما اعتراضهای قانونی را سرکوب می‌کنی با خشونت، هزینه‌ات می‌رود بالا، هزینه‌های اقتصادیت می‌رود بالا، ریسک اجتماعیت می‌رود بالا، مشروعیتت از بین می‌رود و بعد چون مشروعیتت را از دست می‌دهی خشونت بیشتر می‌کنی، باز این چرخه خودش را تکرار می‌کند».
راغفر در ادامه، با یادآوری وحشت همه‌جانبهٔ آخوندهای بزدل نظام از خشم و کینهٔ مردم در جریان خیزش‌های اخیر، می‌گوید:
«بحران ۴۰۱ که پیش آمد، شما یک روحانی در قم پیدا نمی‌کردید؛ همه لباس‌هایشان را درآورده بودند! چرا؟ برای این‌که این خوف از انفجار اجتماعی باعث شده بود و این کینه‌ای که، نفرتی که نسبت به این طبقه پیدا شده بود، آنها احساس ناامنی می‌کردند. این احساس ناامنی کماکان وجود داشته و وجود دارد».
این اعترافات سراسیمه، نشان می‌دهد سالروز قیام آبان نه یک خاطره، بلکه یک آتش زیر خاکستر و سوخت‌رسان موتور انقلاب پیش‌رو است و در این میدان، نه گشتهای امنیتی و نه سرکوب و نه عربده‌های شبانه و اعدام‌های روزانه، هیچ‌کدام قادر نخواهند بود خشم مقدس مردمی که عزمشان را برای ریشه‌کنی استبداد موروثی جزم کرده‌اند مهار کنند.
