زاد و ولد پروژههای آلترناتیوسازی در جریان قیام و پایان نافرجام آنها، حکایت تکراری کسانیست که میخواهند با روشهای مجازی، خیابانها را تسخیر و قیام را مصادره کنند. مجلهٔ آمریکایی «آتلانتیک» در مقالهای با عنوان «تبعیدی ایرانی که میخواست شاه باشد»، پرده از تضادهای عمیق جریانی برداشته که در «بحران اقتدارگرایی» دستوپا میزند.
این مقاله با اشاره به قتل «یک تبعیدی صریحالهجه ایرانی به نام مسعود مسجودی در کانادا» شروع میشود. کسی که «از منتقدان سرسخت پهلوی بود» و «پلیس کانادا اندکی بعد رضوی و سلطانی(۲تن از شاهپرستان) را بهقتل عمد متهم کرد». نویسنده آتلانتیک خاطرنشان میکند: «مسجودی متقاعد شده بود که ۲مشاور جوان پهلوی مخفیانه برای سپاه پاسداران کار میکنند. او دهها شکایت تنظیم کرد و ادعاهایی کرد که ممکن بود غیرعادی به نظر برسد از جمله اینکه ۲حامی پهلوی در حال توطئه برای قتل او هستند». و میافزاید: «بهنظر میرسد این قتل، بخشی از جنگی باشد که پهلوی را در برابر گروه فزایندهیی از منتقدان قرار میدهد که او و اطرافیانش را بهطور خطرناکی اقتدارگرا میبینند».
در بخش دیگری از مقاله، به توهمات آماری بچهٔ شاه اشاره شده است. کسی که ادعا میکند «بیش از ۱۰۰هزار نیروی ریزشکرده منتظرند تا به ولیعهد سابق کمک کنند تا عصر جدیدی را آغاز کند».
اما این ادعاها نه تنها هرگز تأیید نشد بلکه گفته میشود «سیستمی که او برای ثبت ریزشها با استفاده از کدهای QR و فرمهای گوگل راهاندازی کرده بود، برای نفوذ سرویسهای امنیتی ایران آماده بود».
موضوع دیکتاتوری، «ریزشها» و رویگردانیِ نزدیکان بچهٔ شاه از وی، بخش دیگری از این گزارش است. وی با اشاره به اینکه قاسمینژاد و اعتمادی؛ مشاوران بچهٔ شاه معتقدند «درهمشکستن اپوزیسیون به اندازه مبارزه با رژیم اهمیت دارد» مینویسد:
«در سال ۲۰۱۸، کوثر که در آن زمان به پهلوی نزدیک بود، با ۲مشاور جدید درگیر شد. او به من گفت که آنها مانند “سگهای روتوایلر” رفتار میکردند؛ در برابر پهلوی چاکرمنش و نسبت به بقیه متخاصم و بیادب. کوثر در ژوئیه همان سال در ایمیلی به پهلوی نوشت: من برای نجات جانم و در امان ماندن از آسیب بیشتر از ایران گریختم، اما رفتار همراهان شما فقط خاطرات جمهوری اسلامی را زنده کرده است».
در نهایت، آتلانتیک به تناقض بزرگ زندگی بچهٔ شاه میرسد. کسی که حامیانش خواستار «بمباران روزانهٔ تهران با ۵۰۰۰هدف» هستند و کاخ آرزوهایش در آتشبس موقت فروریخت. نویسنده در اینجا خاطرنشان میکند: «این همان مردی است که در سال ۲۰۲۳ به مصاحبهکنندهیی گفته بود: ”زندگی من در ۴۰سال گذشته اینجا در آمریکا بوده است. فرزندانم اینجا زندگی میکنند، دوستانم اینجا زندگی میکنند، هر کسی که میشناسم اینجا است. اگر قرار بود برگردم، به چه چیزی برمیگشتم؟”».
